Met aanhoudende hitte in het vooruitzicht besloot ik mijn wol er maar eens erbij te pakken. Ik ben totaal geen fan van de hitte en hoopte dat het breien van een trui mij weer iets van het wintergevoel kon teruggeven. Voor mijn weekje aan zee had ik wol gekocht. Ik was met mijn breiboekje naar een lokale hobbyzaak gegaan, waar ik eerder al slechte ervaringen mee had gehad. Omdat het de enige hobbyzaak dichtbij is (op minder dan een kwartiertje rijden) en ze daar ook stof verkopen ga ik er nog wel eens heen als ik met spoed iets moet hebben of als ik geen zin heb om ver te moeten rijden. Helaas werd ambivalente houding ten opzichte van deze winkel nog maar eens bevestigd. De eerdere slechte ervaring ontstond door de eigenaar die onaardig en betweterig was, nu had ik wol gekocht die helemaal niet paste bij het patroon dat ik wilde breien. In mijn stapel boekjes met breibladen uit de jaren negentig had ik een leuke trui gezien met fluffig garen. Ik ben met mijn boekje naar de hobbyzaak gegaan om advies te krijgen over welk garen ik hiervoor kon gebruiken en hoeveel ik nodig had. De dame in de winkel hielp mij met uitkiezen. Ik had haar het breipatroon gegeven en gevraagd welke wol ik hiervoor kon gebruiken. Nu weken later pakte ik het breiblad en de gekochte wol erbij en begon aan mijn proeflapje en dat kwam totaal niet overeen. De wol was veel te dik voor het maken van deze trui. Ik heb geprobeerd met dunnere naalden toch het formaat van het proeflapje te breien, maar dat was niet te corrigeren. Daarna begon ik te bedenken hoe ik het patroon zelf kon aanpassen naar mijn soort wol, maar omdat het patroon uit verschillende kleuren vlakken bestaat, leek me dat te moeilijk. Ik zou handmatig elke rij moeten aanpassen en daar had ik gewoon geen zin in.
Wat nu? Ik ben weer terug naar mijn stapel breibladen gegaan en ben op zoek gegaan naar een andere trui, waarvoor ik wel deze dikte garen kon gebruiken en die uit twee kleuren bestonden. Op zich waren er veel truien met twee kleuren, maar daar werden allerlei verschillende steken gebruikt om een mooie trui te maken. Met mijn fluffig garen zie je de steek echter niet. Dat zou dus zonde zijn om een trui met verschillende steken te gaan breien omdat je die steken en het patroon niet terugziet. Het moest gewoon een trui van recht en averecht breien worden. Ik kon geen trui naar mijn zin vinden en ging over op plan C. Een trui met de juiste maten zoeken bij mijn dikte garen en dan maar zelf een motief verzinnen. Omdat ik twee kleuren had dacht ik aan verschillende rijen strepen, maar toen bedacht ik me dat een patroon zoals op de Noorse truien vaak voorkomt ook wel leuk zou zijn. Ik heb een boek met patronen voor Noorse truien liggen en ben daar eens in gaan bladeren. Ik moest iets vinden dat 17 steken breed was of tot 17 steken aangepast kon worden omdat dat overeenkwam met het aantal steken dat ik op moest zetten voor mijn trui (85 in totaal, dan kon ik mijn patroon vijf keer herhalen). Al bladerend kwam ik een patroon tegen van een pootafdruk van een hond. En dan weet je het wel. Het patroon was 15 steken breed en dus perfect aan te passen voor mijn trui.
Ik ging weer aan de slag met een proeflapje. Wat ik nu vooral wilde testen of je met deze fluffige wol je het patroon wel goed zou kunnen zien en er uit zou kunnen afleiden dat het een pootafdruk was of dat het gewoon een blinde vlek zou worden. Ook moest ik bepalen hoe ik wilde dat de trui eruit kwam te zien, hoeveel keer wilde ik de pootjes erin verwerken, nog een ander patroon eromheen? Keuzes, keuzes….
Maar gelukkig is het patroon ook met deze wol goed zichtbaar. Ik had ongeveer even veel witte als blauwe wol, dus daarmee moest ik nu een patroon verzinnen. Ik besloot om onder met blauw te beginnen en dan een pootafdruk met blauw als achtergrond en daarna met wit als achtergrond te maken en daarna met wit verder te gaan. Ik heb nog overwogen om een ander patroon rondom de pootafdrukken te breien, maar dat leek me alleen maar afleiden. Soms is iets weglaten beter dan alleen maar dingen toevoegen. Mooi in zijn eenvoud.
Ik begon dus met blauw en breide eerst 8 cm in boordsteek. Daarna meerdere ik wat steken zodat ik op een totaal van 85 steken uitkwam. Toen heb ik nog twee keer tien centimeter blauw gebreid voordat ik aan de pootafdrukjes toekwam. Het model van de trui is vrij breed, wat oversized. Maar dat vind ik juist wel fijn. Lekker voor straks op de bank om in de winter series in te kijken.
Na de omgedraaide pootafdrukken in het wit, ben ik verder gaan breien in het wit. Ook hier was het gewoon weer recht heen en averecht terug breien totdat ik bij de hals kwam. Ik heb alleen voor de hals geminderd. Er is dus niet geminderd bij de okselkant van de trui. Naast dat dat gemakkelijker is, geeft het straks ook meer een oversized trui gevoel. De laatste twee truien die ik heb gemaakt heb ik ook zo gebreid.
Het voor- en achterpand zijn klaar. Ik wilde gelijk door met de mouwen, maar ik kreeg in de nacht last van twee pijnlijke vingers aan mijn rechterhand. Mogelijk iets van het werken aan de tuin, al had ik dat al ruim een week niet gedaan. Het enige wat ik de twee dagen ervoor nog had gedaan was met een voegenborstel een gedeelte van de oprit onkruidvrij maken. Ik had mezelf telkens een limiet opgelegd van maximaal drie meter schoonmaken per dag, maar blijkbaar was ook dat te veel geweest. Ook dat ligt nu maar stil. Anders weet ik niet wat deze pijnlijke vingers heeft veroorzaakt. Misschien het breien?
Ik ben er nog niet helemaal uit hoe ik de mouwen eruit wil hebben zien. Ga ik gelijk na het breien van de boord al met de pootafdruk beginnen of begin ik daar pas hoger mee? En hoeveel hoger dan? Rond de elleboog of juist op de bovenarm? Nu denk ik dat het het leukst is als ik er gelijk of een stukje boven de boord mee begin en dat het merendeel van de mouw wit wordt, maar het zou heel goed kunnen dat ik daar straks weer anders over denk. Zodra de vingers het weer toestaan ga ik het eens uitproberen en dan laat ik jullie het eindresultaat zien.
