Na het afronden van mij trui met rits ben ik weer verder gegaan met het haken van mijn sprei. Ik ben inmiddels over de helft, maar ik heb nog wel een flink stuk te gaan. De sprei is immers twee meter breed en moet ook nog twee meter lang worden. Dan ben je wel even bezig. Ik vind het een lekker ontspannen klusje omdat het patroon overal hetzelfde is en ik daar niet meer over hoef na te denken. Als ik iets voor de tv wil doen waarbij ik niet heel precies hoef op te letten pak ik de sprei erbij. Maar ik kreeg in mijn vakantie ook weer zin om verder te gaan borduren met de hond. Dat heb ik dan ook nog naast gedaan. Inmiddels is het volgende kwart van de geborduurde hond ook weer af.
Ik ben deze keer weer begonnen met een kleur die – in ieder geval beneden – veel voorkwam en zo als richtlijn kon werken voor de overige kleuren. Bij de neus zelf zitten veel verschillende kleuren die verder niet veel voorkomen in het borduurwerk. Van deze kleuren hoef je maar een paar steekjes te zetten en dan is het fijn om eerst de kleuren die vaker voorkomen te borduren zodat je die ene steek van de grijze kleur niet op de verkeerde plek zet. Tellen blijkt nog steeds mijn valkuil te zijn.
Daarna ben ik verder naar boven gaan werken en heb ik alleen aan het gezicht gewerkt en heb ik het oortje nog links laten liggen. Hier kwamen vooral bekende kleuren voor die veel voorkomen in de vacht en waarvan ik wat grotere vlakken kon borduren. Hierdoor ging het redelijk snel met het opvullen van het gezicht.
Wat ik zo mooi vind aan dit patroon is dat er veel diepte in zit. Ik heb in het verleden wel eens een programma op internet gebruikt om van een foto een borduurpatroon te maken. Je kunt dan zelf kiezen hoeveel kleuren je in je borduurpatroon wilt gebruiken en hebt voorbeelden van hoe gedetailleerd het er dan uitziet. Bij een borduurpatroon van 15 kleuren is het een vrij vlak patroon, maar je kunt toe naar de 80 verschillende kleuren. Hoe minder kleuren, hoe minder gedetailleerd het borduurpatroon wordt, maar hoe meer kleuren hoe meer werk omdat wat anders een vlak van één kleur is, opeens uit tien verschillende tinten bruin bestaat. Naast het werk speelt dan ook het kostenplaatje mee. Als je alle 80 kleuren wil hebben, moet je een flinke duit in het zakje doen. En als je van één kleur maa 10 kruisjes hoeft te zetten, kun je die dan niet beter vervangen door een andere kleur? Ik twijfel dan ook altijd hoeveel kleuren ik wil nemen. Niet te veel, maar ik wil altijd wel voldoende diepte kunnen blijven zien. Ik heb één keer nog maar ook echt de kleuren van een patroon besteld en het patroon geborduurd. Ik was alleen een beetje eigenwijs en heb zelf nog kleuren zitten veranderen omdat ik de kleuren te veel op elkaar vond lijken, waardoor hij toch weer afweek van mijn patroon.
Bij dit patroon zie ik dat het kan lonen om toch kleuren te gebruiken die veel op elkaar lijken. Dit borduurpatroon heeft 34 verschillende kleuren en hiermee zie je net genoeg diepte zonder dat het te veel werk wordt. Daarbij scheelt het natuurlijk ook dat de hond vooral bruin is en daarmee bij de 34 kleuren er veel tinten bruin tussen zitten waardoor je diepte krijgt. Maar ook bijvoorbeeld rondom het oog zitten meerdere kleuren bruin, zwart en grijs waardoor het ineens een echt oog lijkt.
Met het gezicht klaar, moest alleen nog het oortje geborduurd worden. Deze is een stuk smaller dan het oortje aan de andere kant waardoor het laatste stukje vlot werd geborduurd. Ook hier waren de kleuren die ik moest gebruiken in veelvoud aanwezig en kon ik in één keer veel steken borduren.
Ik blijf dat borduurpatroon een leuk klusje vinden om te doen, niet al te moeilijk en ook niet te veel werk omdat ik het in vieren heb opgedeeld. Ik ben echt blij dat ik op de beurs deze – en de twee andere borduurpakketten – heb gekocht omdat ik het resultaat zo mooi vind. Ik heb echt zin om door te gaan met borduren, al heb ik ook met mezelf afgesproken om wat meer te gaan naaien omdat ik mijn stoffenvoorraad wil verkleinen. Op 1 mei is het Stoffenspektakel weer in Kerkrade en dan wil ik weer kunnen inslaan zonder dat ik niet meer weet waar ik het moet opbergen. Veel stoffen uit mijn voorraad heb ik gekocht omdat ik de stof leuk vind, zonder dat er een specifiek idee achter zat. Dan zag ik op de markt in Maastricht een kraam met allemaal restlappen en kocht ik alles wat ik er leuk vond uitzien, denkend dat die ene stof wel leuk is voor een trui of een rok, maar nog niet duidelijk hebbend welke trui of rok het zou worden. Het zullen wel veel truien worden, maar die kun je nooit genoeg hebben, zullen we maar zeggen. Genoeg plannen dus voor de komende tijd.
